TIGECICLINA NORMON 50mg prašak za rastvor za infuziju

Lijek Tigeciclina Normon je indikovan za primjenu kod odraslih i kod djece uzrasta 8 godina i starije u terapiji sledećih infekcija (pogledati djelove 4.4 i 5.1):

• Komplikovane infekcije kože i mekog tkiva (engl. complicated skin and soft tissue infections, cSSTI),

isključujući terapiju dijabetesnog stopala (pogledati dio 4.4)

• Komplikovane intraabdominalne infekcije (engl. complicated intra-abdominal infections, cIAI)

Lijek Tigeciclina Normon treba koristiti samo u situacijama kada drugi alternativni antibiotici nijesu pogodni (pogledati djelove 4.4, 4.8 i 5.1).

Treba uzeti u obzir zvanične smjernice o pravilnoj upotrebi antibiotika.

Doziranje

Odrasli

Preporučena inicijalna doza za odrasle je 100 mg, nakon koje slijedi primjena doze od 50 mg na svakih 12 sati, tokom 5 do 14 dana.

Djeca i adolescenti (8 do 17 godina)

Djeca uzrasta od 8 do <12 godina: 1,2 mg/kg tigeciklina na svakih 12 sati intravenski do maksimalne doze od 50 mg na svakih 12 sati tokom 5 do 14 dana.

Adolescenti uzrasta od 12 do <18 godina: 50 mg tigeciklina na svakih 12 sati tokom 5 do 14 dana.

Trajanje terapije treba odrediti prema težini i mjestu infekcije i kliničkom odgovoru pacijenta.

Stariji pacijenti

Nije potrebno prilagođavati dozu kod starijih pacijenata (pogledati dio 5.2).

Oštećenje funkcije jetre

Nije potrebno prilagođavati dozu kod pacijenata sa blagim do umjerenim oštećenjem funkcije jetre (Child Pugh A i Child Pugh B).

Kod pacijenata (uključujući i pedijatrijsku populaciju) sa teškim oštećenjem funkcije jetre (Child Pugh C) doza tigeciklina treba da se smanji za 50%. Nakon primjene udarne doze od 100 mg, doza kod odraslih treba da se smanji na 25 mg na svakih 12 sati. Pacijente sa teškim oštećenjem funkcije jetre (Child Pugh C) treba liječiti sa oprezom i pratiti njihov odgovor na terapiju (pogledati djelove 4.4 i 5.2).

Oštećenje funkcije bubrega

Nije potrebno prilagođavati dozu kod pacijenata sa oštećenjem funkcije bubrega, kao ni kod pacijenata koji su na hemodijalizi (pogledati dio 5.2).

Pedijatrijska populacija

Bezbjednost i efikasnost lijeka Tigeciclina Normon kod djece mlađe od 8 godina nije utvrđena. Nema dostupnih podataka.

Lijek Tigeciclina Normon se ne smije koristiti kod djece mlađe od 8 godina zbog promjene boje zuba (pogledati djelove 4.4 i 5.1).

Način primjene

Tigeciklin se primjenjuje isključivo u obliku intravenske infuzije u trajanju od 30 do 60 minuta (pogledati djelove 4.4 i 6.6). Kod pedijatrijskih pacijenata poželjno je primjenjivati infuziju tigeciklina u trajanju od 60 minuta (pogledati dio 4.4).

Za uputstvo o rekonstituciji i razblaživanju lijeka prije primjene pogledati dio 6.6.

Preosjetljivost na aktivnu supstancu ili na bilo koju od pomoćnih supstanci navedenih u dijelu 6.1.

Pacijenti koji su preosjetljivi na tetracikline mogu biti preosjetljivi na tigeciklin.

U kliničkim studijama kod komplikovanih infekcija kože i mekih tkiva (cSSTI), komplikovanih intraabdominalnih infekcija (cIAI), infekcija dijabetesnog stopala, nozokomijalne pneumonije i studijama sa rezistentnim patogenima, uočena je procentualno veća stopa smrtnosti kod pacijenata koji su primali tigeciklin u odnosu na pacijente koji su primali poredbene ljekove. Uzroci ovih nalaza su nepoznati, ali se ne može isključiti slabija efikasnost i bezbjednost primjene tigeciklina u odnosu na poredbene ljekove.

Superinfekcija

U kliničkim studijama kod pacijenata sa cIAI, sporije zarastanje hirurških rana je bilo povezano sa superinfekcijom. Pacijente kod kojih rane sporije zarastaju treba pažljivo pratiti zbog dijagnostikovanja superinfekcije (pogledati dio 4.8).

Izgleda da je liječenje pacijenata kod kojih se razvila superinfekcija, naročito nozokomijalna pneumonija povezano sa slabijim ishodom liječenja. Pacijenti se moraju pažljivo pratiti zbog razvoja superinfekcije. Ukoliko se pored cSSTI ili cIAI razvije i druga vrsta infekcije nakon uvođenja terapije tigeciklinom, treba razmotriti uvođenje alternativne antibiotske terapije koja je pokazala efikasnost u terapiji prisutne specifične infekcije (ili više njih).

Anafilaksa

Prilikom upotrebe tigeciklina prijavljene su anafilaktičke/anafilaktoidne reakcije koje mogu ugroziti život (pogledati djelove 4.3 i 4.8).

Insuficijencija jetre

Slučajevi oštećenja funkcije jetre, pretežno holestatskog tipa, prijavljeni su kod pacijenata koji su primali tigeciklin, uključujući i neke slučajeve insuficijencije jetre sa fatalnim ishodom. Iako se insuficijencija jetre može javiti kod pacijenata koji primaju tigeciklin zbog osnovnih oboljenja ili istovremeno primijenjenih ljekova, mogući doprinos tigeciklina treba uzeti u obzir (pogledati dio 4.8).

Tetraciklinski antibiotici

Glicilciklinska grupa antibiotika je strukturno slična klasi tetraciklinskih antibiotika. Tigeciklin može izazvati slične neželjene reakcije kao tetraciklinska grupa antibiotika. U ove reakcije spadaju fotosenzitivnost, pseudotumor cerebri, pankreatitis i antianaboličko dejstvo koje dovodi do povećanja vrijednosti azota u krvi, koji potiče iz uree (engl. Blood Urea Nitrogen, BUN), azotemije, acidoze i hiperfosfatemije (pogledati dio 4.8).

Pankreatitis

Akutni pankreatitis, koji može biti teškog intenziteta, se javljao (učestalost nastanka: povremeno) u toku terapije tigeciklinom (pogledati dio 4.8). Treba uzeti u obzir dijagnozu akutnog pankreatitisa kod pacijenata koji primaju tigeciklin, a koji su razvili kliničke simptome i znake ili njihovi laboratorijski nalazi ukazuju na akutni pankreatitis. Većina prijavljenih slučajeva se razvila posle najmanje jedne nedelje terapije. Slučajevi pankreatitisa su prijavljeni kod pacijenata koji nijesu imali poznate faktore rizika za nastanak pankreatitisa. Stanje pacijenata se obično poboljšava nakon prijekida terapije tigeciklinom. Treba razmotriti prekid terapije tigeciklinom kod pacijenata kod kojih se sumnja na nastanak pankreatitisa.

Koagulopatija

Tigeciklin može produžiti i protrombinsko vrijeme (PV) i aktivirano parcijalno tromboplastinsko vrijeme (APTV). Pored toga, kod primjene tigeciklina prijavljena je hipofibrinogenemija.Zbog toga je neophodno prije početka liječenja i redovno tokom liječenja tigeciklinom pratiti parametre koagulacije krvi kao što je protrombinsko vrijeme ili drugi odgovarajući test koagulacije, uključujući mjerenje nivoa fibrinogena u krvi. Poseban oprez se preporučuje kod teško bolesnih pacijenata i pacijenata koji uzimaju antikoagulanse (pogledati dio 4.5).

Osnovna oboljenja

Iskustvo o primjeni tigeciklina u terapiji infekcija kod pacijenata sa teškim osnovnim oboljenjima je ograničeno.

U kliničkim ispitivanjima cSSTI, najčešći tip infekcije kod pacijenata na terapiji tigeciklinom bio je celulitis (58,6%), praćen velikim apscesima (24,9%). Nijesu bili uključeni pacijenti sa teškim osnovnim oboljenjima, kao što su imunokompromitovani pacijenti, pacijenti sa ulceroznim dekubitusnim infekcijama ili pacijenti kod kojih je liječenje infekcije zahtijevalo period duži od 14 dana (na primjer, nekrotizirajući fasciitis). Ograničen broj pacijenata sa komorbiditetima, kao što su dijabetes (25,8%), periferno vaskularno oboljenje (10,4%), intravenska zavisnost (4,0%) i HIV infekcije (1,2%) je bio uključen u ispitivanje. Takođe, postoji ograničeno iskustvo kod liječenja pacijenata sa istovrijemenom bakterijemijom (3,4%). Stoga se savjetuje oprez kod liječenja ovakvih pacijenata. Rezultati u velikoj studiji na pacijentima sa infekcijom dijabetesnog stopala su pokazali da je tigeciklin manje efikasan nego lijek sa kojim je bio upoređivan i zbog toga se tigeciklin ne preporučuje za upotrebu kod ovih pacijenata (pogledati dio 4.1).

U kliničkim ispitivanjima cIAI, najčešći oblik infekcije kod pacijenata na terapiji tigeciklinom je bio komplikovani apendicitis (50,3%), praćen drugim dijagnozama koje su ređe prijavljivane, kao što su komplikovani holecistitis (9,6%), perforacija creva (9,6%), intraabdominalni apsces (8,7%), perforacija čira na želucu ili duodenumu (8,3%), peritonitis (6,2%) i komplikovani divertikulitis (6,0%). Od ove grupe pacijenata, 77,8% je imalo hirurški-vidljiv peritonitis. Postojao je ograničen broj pacijenata sa teškim osnovnim oboljenjima, kao što su imunokompromitovani pacijenti, pacijenti sa APACHE II rezultatima > 15 (3,3%) ili sa hirurški vidljivim višestrukim intraabdominalnim apscesima (11,4%). Takođe, postoji ograničeno iskustvo kod liječenja pacijenata sa istovrijemenom bakterijemijom (5,6%). Stoga se savjetuje oprez kod liječenja ovakvih pacijenata.

Treba obratiti pažnju na kombinovanu antibiotsku terapiju, kada se primjenjuje tigeciklin kod teško bolesnih pacijenata sa cIAI, nastalim iz klinički vidljive intestinalne perforacije ili kod pacijenata sa početnim stadijumom sepse ili septičkog šoka (pogledati dio 4.8).

Efekat holestaze u farmakokinetici tigeciklina nije u potpunosti utvrđen. Ekskrecija putem žuči predstavlja približno 50% ukupne ekskrecije tigeciklina. Stoga, treba pažljivo pratiti pacijente kod kojih je prisutna holestaza.

Pseudomembranozni kolitis je zabilježen kod skoro svih antibiotskih ljekova i može biti različitog intenziteta, od blagog do opasnog po život. Zbog toga je važno ovu dijagnozu uzeti u obzir kod pacijenata kod kojih je prisutna dijareja za vrijeme ili nakon primjene bilo kog antibiotika (pogledati dio 4.8).

Upotreba tigeciklina može dovesti do povećanog rasta neosjetljivih organizama, uključujući i gljivice.

Pacijente treba pažljivo pratiti za vrijeme terapije (pogledati dio 4.8).

Rezultati ispitivanja tigeciklina na pacovima su pokazali pojavu promjene boje kostiju. Tigeciklin može biti povezan sa trajnom promjenom boje zuba kod ljudi, ukoliko se koristi za vrijeme razvoja zuba (pogledati dio 4.8).

Pedijatrijska populacija

Kliničko iskustvo kod liječenja infekcija tigeciklinom u populaciji pedijatrijskih pacijenata uzrasta od 8 godina i starijih je veoma ograničeno (pogledati djelove 4.8 i 5.1). Posledično, primjenu kod djece treba ograničiti na kliničke situacije u kojima alternativna antibakterijska terapija nije dostupna.

Mučnina i povraćanje su veoma česte neželjene reakcije kod djece i adolescenata (pogledati dio 4.8). Treba obratiti pažnju na moguću dehidrataciju. Kod pedijatrijskih pacijenata poželjno je primjenjivati infuziju tigeciklina u trajanju od 60 minuta.

Bol u abdomenu je često prijavljivan kod djece i kod odraslih. Bol u abdomenu može ukazati na pankreatitits.

Ukoliko se pankreatitis razvije, terapija tigeciklinom se mora prekinuti.

Prije početka terapije tigeciklinom i tokom trajanja terapije treba redovno pratiti testove funkcije jetre, parametre koagulacije, hematološke parametre, amilazu i lipazu.

Lijek Tigeciclina Normon ne treba primjenjivati kod djece mlađe od 8 godina zbog nedostatka podataka o bezbjednosti i efikasnosti lijeka kod ove grupe pacijenata kao i zbog moguće povezanosti tigeciklina sa trajnom promjenom boje zuba (pogledati djelove 4.2 i 4.8).

Ispitivanja interakcija vršena su samo kod odraslih.

Istovremena primjena tigeciklina i varfarina (pojedinačna doza od 25 mg) je kod zdravih ispitanika dovela do smanjenja klirensa R-varfarina i S-varfarina za 40%, odnosno 23% i povećanja vrijednosti PIK-a za 68%, odnosno 29%. Mehanizam ove interakcije još uvek nije razjašnjen. Dostupni podaci ne ukazuju da bi ova interakcija mogla dovesti do značajnih promjena vrijednosti INR-a. U svakom slučaju, imajući u vidu da tigeciklin može produžiti i protrombinsko vrijeme (PT) i aktivirano parcijalno tromboplastinsko vrijeme (aPTT), odgovarajuće testove koagulacije treba pažljivo pratiti kada se tigeciklin primjenjuje zajedno sa antikoagulansima (pogledati dio 4.4). Varfarin nije uticao na farmakokinetički profil tigeciklina.

Tigeciklin se ne metaboliše obilno. Usled toga se ne očekuje da na klirens tigeciklina utiču aktivne supstance koje inhibiraju ili indukuju aktivnost CYP450 izoenzima. In vitro, tigeciklin nije ni kompetitivni ni ireverzibilni inhibitor enzima CYP450 (pogledati odeljk 5.2).

Kada je primjenjivan na zdravim odraslim ispitanicima, tigeciklin u preporučenim dozama nije uticao na obim i stepen resorpcije, kao ni na klirens digoksina (0,5 mg, svaka sledeća doza 0,25 mg dnevno). Digoksin nije uticao na farmakokinetički profil tigeciklina. Usled toga nije potrebno prilagođavanje terapije tigeciklinom pri istovremenoj primjeni sa digoksinom.

Istovremena primjena antibiotika i oralnih kontraceptiva može dovesti do smanjenja efikasnosti oralnih kontraceptiva.

Istovremena primjena tigeciklina i inhibitora kalcineurina, kao što su takrolimus ili ciklosporin, može dovesti do povećanja najnižih koncentracija inhibitora kalcineurina u serumu. Stoga je potrebno pratiti koncentracije inhibitora kalcineurina u serumu tokom liječenja tigeciklinom kako bi se izbjegla toksičnost lijeka

Podaci in vitro studije ukazuju da je tigeciklin supstrat P-glikoproteina. Istovremena primjena sa inhibitorima P-glikoproteina (npr. ketokonazol ili ciklosporin) ili induktorima P-glikoproteina (npr. rifampicin) može uticati na farmakokinetiku tigeciklina (pogledati dio 5.2).

Plodnost

Nijesu ispitani efekti tigeciklina na plodnost ljudi. Neklinička ispitivanja sprovedena sa tigeciklinom kod pacova ne ukazuju na štetne efekte s obzirom na plodnost ili sposobnost reprodukcije. Kod ženki pacova nije bilo sa aktivnom supstancom povezanih efekata na jajnike i hormonski status pri izloženosti dozama do 4,7 puta većima od dnevne doze za ljude na osnovu vijednosti PIC-a (pogledati dio 5.3).

Trudnoća

O primjeni tigeciklina kod trudnica nema podataka ili je njihov broj ograničen. Ispitivanja na životinjama su pokazala reproduktivnu toksičnost (pogledati dio 5.3). Potencijalni rizik za ljude nije poznat. Kao i tetraciklinska grupa antibiotika, tigeciklin takođe može indukovati trajna oštećenja zuba (promjene boje i oštećenje gleđi) i odložiti procese okoštavanja kod fetusa, izloženih in utero u drugoj polovini perioda gestacije, kao i kod djece mlađe od 8 godina, zbog nakupljanja u tkivima sa visokom razmenom kalcijuma i formiranja kalcijumskih helatnih kompleksa (pogledati dio 4.4). Tigeciklin se ne smije primjenjivati tokom trudnoće osim ako kliničko stanje žene zahtijeva terapiju tigeciklinom.

Dojenje

Nije poznato da li se tigeciklin i njegovi metaboliti izlučuju u majčino mlijeko. Raspoloživi farmakodinamski/toksikološki podaci dobijeni ispitivanjima na životinjama pokazuju da se tigeciklin/njegovi metaboliti izlučuju u mlijeko (pogledati dio 5.3). Ne može se isključiti rizik po novorođenče/odojče. Odluka o tome da li da se prekine dojenje ili da se prekine/odloži terapija tigeciklinom mora se donijeti uzimajući u obzir korist od dojenja za dijete i korist od terapije lijekom Tigeciclina Normon za ženu.

Može se javiti vrtoglavica koja može uticati na upravljanje vozilima ili rukovanje mašinama (pogledati dio 4.8).

Sažetak bezbjednosnog profila

Ukupan broj pacijenata sa cSSTI i cIAI koji su primali tigeciklin u trećoj i četvrtoj fazi kliničkih studija bio je 2393.

U kliničkim ispitivanjima, najčešće neželjene reakcije na lijek povezane sa terapijom bile su prolazna mučnina (21%) i povraćanje (13%), koje su se najčešće pojavljivale rano (prvog ili drugog dana terapije) i bile su uglavnom slabog do umerenog intenziteta.

Neželjene reakcije prijavljene prilikom upotrebe tigeciklina, uključujući klinička ispitivanja i postmarketinški period, prikazane su tabelarno.

Tabelarni prikaz neželjenih reakcija

* neželjena rekacija identifikovana postmarketinški

Opis odabranih neželjenih reakcija

Neželjene reakcije karakteristične za antibiotike

Pseudomembranozni kolitis koji može biti različitog intenziteta, od blagog do opasnog po život (pogledati dio 4.4).

Razvoj povećanog broja neosjetljivih mikroorganizama, uključujući gljivice (pogledati dio 4.4).

Neželjene reakcije karakteristične za tetracikline

Glicilciklinska grupa antibiotika je strukturno slična tetraciklinskoj klasi antibotika. Neželjene reakcije tetraciklinske klase antibiotika uključuju fotosenzitivnost, pseudotumor cerebri, pankreatitis, antianabolički efekat koji može dovesti do povećanja koncentracija azota iz uree u krvi (BUN), azotemije, acidoze i hiperfosfatemije (pogledati dio 4.4).

Tigeciklin može biti povezan sa trajnom promjenom boje zuba, ukoliko se koristi za vrijeme njihovog razvoja (pogledati dio 4.4).

U kliničkim ispitivanjima cSSTI i cIAI faze 3 i 4, ozbiljne neželjene reakcije povezane sa infekcijama češće su se javljale kod ispitanika na terapiji tigeciklinom (7,1%) u odnosu na pacijente na terapiji komparativnim ljekovima (5,3%). Primijećene su značajne razlike u pojavljivanju sepse/septičkog šoka kod pacijenata na terapiji tigeciklinom (2,2%) u odnosu na pacijente na terapiji komparativnim ljekovima (1,1%).

Izmijenjene vrijednosti AST i ALT kod pacijenata koji primaju tigeciklin su se javljale mnogo češće u periodu posle terapije, nego kod pacijenata na terapiji komparativnim ljekovima, kod kojih su se češće javljale u toku terapije.

U svim cSSTI i cIAI studijama faze 3 i 4, bilo je 2,4% smrtnih slučajeva (54/2216) kod pacijenata na terapiji tigeciklinom i 1,7% smrtnih slučajeva (37/2206) kod pacijenata na terapiji komparativnim ljekovima.

Pedijatrijska populacija

Dostupni su veoma ograničeni podaci o bezbjednosti iz dvije farmakokinetičke studije (pogledati dio 5.2). Nijesu zapažena nova ili neočekivana bezbjednosna pitanja prilikom primjene tigeciklina u ovim studijama.

U otvorenoj, farmakokinetičkoj studiji sa postupnim povećanjem pojedinačne doze, bezbjednost tigeciklina je ispitivana kod 25 djece uzrasta od 8 do 16 godina koja su se nedavno oporavila od infekcija. Profil neželjenih reakcija tigeciklina kod ovih 25 ispitanika uglavnom je bio u skladu sa profilom neželjenih reakcija kod odraslih.

Bezbjednost tigeciklina je takođe ispitivana u otvorenoj, farmakokinetičkoj studiji sa postepenim povećanjem višestrukih doza, kod 58 djece uzrasta od 8 do 11 godina, sa cSSTI (n=15), cIAI (n=24) ili vanbolničkom pneumonijom (n=19). Profil neželjenih reakcija tigeciklina kod ovih 58 ispitanika uglavnom je bio u skladu sa profilom neželjenih reakcija kod odraslih, sa izuzetkom mučnine (48,3%), povraćanja (46,6%) i povećanja lipaze u serumu (6,9%) koji su imali veću učestalost kod djece nego kod odraslih.

Prijavljivanje sumnji na neželjena dejstva

Prijavljivanje neželjenih dejstava nakon dobijanja dozvole je od velikog značaja jer obezbjeđuje kontinuirano praćenje odnosa korist/rizik primjene lijeka. Zdravstveni radnici treba da prijave svaku sumnju na neželjeno dejstvo ovog lijeka Institutu za ljekove i medicinska sredstva (CInMED):

Institut za ljekove i medicinska sredstva

Odjeljenje za farmakovigilancu

Bulevar Ivana Crnojevića 64a, 81000 Podgorica

tel: +382 (0) 20 310 280

fax: +382 (0) 20 310 581

putem IS zdravstvene zaštite

QR kod za online prijavu sumnje na neželjeno dejstvo lijeka:

Ne postoje posebne informacije o predoziranju tokom terapije. Intravenska primjena tigeciklina kao pojedinačne doze od 300 mg tokom 60 minuta je, kod zdravih ispitanika, rezultovala povećanom incidencijom mučnine i povraćanja. Tigeciklin se ne uklanja u značajnoj količini hemodijalizom.

Farmakoterapijska grupa: antibakterijski ljekovi za sistemsku upotrebu; tetraciklini

ATC kod: J01AA12

Mehanizam dejstva

Tigeciklin, glicilciklinski antibiotik, inhibira translaciju proteina kod bakterija, vezujući se za 30S subjedinicu ribozoma i blokirajući ulaz amino-acil tRNK molijekula u A mestu ribozoma. Time sprečava inkorporaciju ostataka aminokiselina u elongacione peptidne lance.

Uopšteno, tigeciklin se smatra bakteriostatikom. U četiri puta većoj koncentraciji od minimalne inhibitorne koncentracije (MIK), primijećena je 2-log redukcija broja kolonija kod primjene tigeciklina protiv Enterococcus spp., Staphylococcus aureus i Escherichia coli.

Mehanizam rezistencije

Tigeciklin može da savlada dva glavna mehanizma za stvaranje rezistencije kod tetraciklina, ribozomalnu zaštitu i efluks. Pokazano je da postoji ukrštena rezistencija između tigeciklina i minociklin-rezistentnih izolata familije Enterobacteriaceae zbog efluks pumpi prisutnih kod rezistencije na više ljekova (engl. multidrug resistance, MDR). Ne postoji ciljno utemeljena ukrštena rezistencija između tigeciklina i većine grupa antibiotika.

Tigeciklin je osjetljiv na hromozomski kodirane efluks pumpe za više ljekova koju posjeduju bakterije familije Proteeae i Pseudomonas aeruginosa. Patogeni iz familije Proteeae (Proteus spp., Providencia spp. I Morganella spp.) su manje osjetljivi na terapiju tigeciklinom u odnosu na druge članove familije Enterobacteriaceae. Smanjena osjetljivost kod obije grupe se pripisuje pojačanoj eksprijesiji nespecifične AcrAB efluks pumpe za više ljekova. Smanjena osjetljivost kod Acinetobacter baumannii se pripisuje pojačanoj eksprijesiji AdeABC efluks pumpe.

Antibakterijska aktivnost u kombinaciji sa drugim antibakterijskim lijekovima

U in vitro ispitivanjima rijetko je primijećen antagonizam između tigeciklina i ostalih često primjenjivanih grupa antibiotika.

Granične vrijednosti

Granične vrijednosti minimalne inhibitorne koncentracije (MIK) ustanovljene od “European Committee on Antimicrobial Susceptibility Testing” (EUCAST) su sledeće:

(†)Kod drugih članova grupe Enterobacterales aktivnost tigeciklina varira od nedovoljne za sojeve Proteus spp., Morganella morganii i Providencia spp. do varijabilne za ostale vrste.

Za anaerobne bakterije postoji klinički dokaz o efikasnosti u polimikrobnim intraabdominalnim infekcijama, ali ne postoji korelacija između MIK vrijednosti, FK/FD podataka i kliničkog ishoda. Iz tog razloga nijesu poznate granične vrijednosti osjetljivosti. Treba napomenuti da su MIK raspodele za organizme iz rodova Bacteroides i Clostridium široke i mogu uključivati vrijednosti od prijeko 2 mg/L tigeciklina.

Postoje ograničeni podaci o kliničkoj efikasnosti tigeciklina protiv enterokoka. Ipak, u kliničkim ispitivanjima se pokazalo da polimikrobne intraabdominalne infekcije reaguju na terapiju tigeciklinom.

Osjetljivost

Prevalenca stečene rezistencije može geografski i vremenom varirati kod određenih vrsta, pa je poželjna lokalna informacija o rezistenciji, naročito prilikom liječenja teških infekcija. Po potrebi treba potražiti mišljenje eksperta, kada je lokalna prevalenca rezistencije takva da je korist lijeka pod znakom pitanja u najmanje nekoliko tipova infekcija.

Gram-pozitivni aerobi

Enterococcus spp.†

Staphylococcus aureus*

Staphylococcus epidermidis

Staphylococcus haemolyticus

Streptococcus agalactiae*

Streptococcus anginosus group* (uključujući S. anginosus, S. intermedius i S. constellatus)

Streptococcus pyogenes*

Grupa Viridans streptococci

Gram-negativni aerobi

Citrobacter freundii*

Citrobacter koseri

Escherichia coli*

Klebsiella oxytoca*

Anaerobi

Clostridium perfringens†

Peptostreptococcus spp.†

Prijevotella spp.

Gram-negativni aerobi

Acinetobacter baumannii

Burkholderia cepacia

Enterobacter aerogenes

Enterobacter cloacae *

Klebsiella pneumoniae*

Morganella morganii

Proteus spp.

Providencia spp.

Serratia marcescens

Stenotrophomonas maltophilia

Anaerobi

Bacteroides fragilis group†

Gram-negativni aerobi

Pseudomonas aeruginosa

* označava vrste za koje se smatra da im je aktivnost dovoljno pokazana u kliničkim ispitivanjima

† pogledati dio 5.1, Granične vrijednosti

Elektrofiziologija srca

Primjena pojedinačne doze tigeciklina od 50 mg ili 200 mg intravenski nije imala značajan uticaj na QTc interval u randomizovanom, placebo i aktivnim lijekom kontrolisanom ukrštenom ispitivanju QTc intervala koje je sprovedeno na 46 zdravih ispitanika u četiri grupe.

Pedijatrijska populacija

U otvorenoj studiji, sa postupnim povećanjem višestrukih doza, 39 djece uzrasta od 8 do 11 godina sa cIAI ili cSSTI, primalo je tigeciklin (0,75; 1 ili 1,25 mg/kg). Svi pacijenti su primali tigeciklin intravenski najmanje 3 uzastopna dana do najviše 14 uzastopnih dana, sa opcijom prelaska na oralni antibiotik četvrtog dana ili posle 4 dana.

Klinički ishod je procjenjivan između 10 i 21 dana nakon primjene poslednje terapijske doze. Prikaz kliničkih odgovora u modifikovanim rezultatima populacije svih pacijenata uključenih u kliničko ispitivanje (engl. modified intent-to-treat - mITT) je dat u sledećoj tabeli.

Podatke o efikasnosti koji su navedeni u tabeli gore treba uzeti u razmatranje sa oprezom jer je u ovom ispitivanju bila dopuštena istovrijemena upotreba više antibiotika. Uz to, mali broj pacijenata takođe treba uzeti u obzir.

Resorpcija

Tigeciklin se primjenjuje intravenski, pa mu je bioraspoloživost 100%.

Distribucija

U in vitro uslovima, tigeciklin se vezuje za proteine plazme od oko 71% do 89%, u koncentracijama posmatranim u kliničkim ispitivanjima (0,1 do 1,0 mikrogram/ml). Farmakokinetička ispitivanja na životinjama i ljudima su pokazala da se tigeciklin brzo distribuira u tkiva.

Primjenom pojedinačne doze ili ponovljenim doziranjem 14C-tigeciklina kod pacova, radioaktivnost je bila dobro distribuirana u većinu tkiva, pri čemu je najveća ukupna izloženost primijećena u koštanoj srži, pljuvačnim žlezdama, tiroidnoj žlezdi, slezini i bubrezima. Kod ljudi, u stanju ravnoteže, volumen distribucije tigeciklina se kretao od 500 do 700 l (7 do 9 l/kg), što pokazuje da se tigeciklin obimno distribuira izvan volumena plazme i koncentriše u tkivima.

Ne postoje podaci o tome da li tigeciklin prolazi hematoencefalnu barijeru kod ljudi.

U kliničkim farmakološkim ispitivanjima koja su koristila režim doziranja terapije od 100 mg, a zatim 50 mg na 12 sati, vrijednost Cmax tigeciklina u serumu u stanju ravnoteže je bila 866 ± 233 nanogram/mL kod infuzije od 30 minuta i 634 ± 97 nanogram/mL kod infuzije od 60 minuta. Vrijednost PIK0-12h u stanju ravnoteže je bila 2349 ± 850 nanogram x h/ml.

Biotransformacija

U prosjeku, procijenjeno je da se manje od 20% tigeciklina metaboliše prije ekskrecije. Kod zdravih muških dobrovoljaca, prateći primjenu 14C-tigeciklina, u urinu i fecesu je od 14C-označenog materijala nađen primarno tigeciklin u nepromenjenom obliku, ali su bili prisutni i glukuronid, N-acetil metabolit i epimer tigeciklina.

In vitro ispitivanja na humanim mikrozomima jetre pokazuju da tigeciklin kompetitivnom inhibicijom ne inhibira metabolizam posredovan bilo kojim od sledećih 6 izoformi citohroma P450 (CYP): 1A2, 2C8, 2C9, 2C19, 2D6 i 3A4. Pored toga, tigeciklin nije pokazao NADPH-zavisnu inhibiciju CYP2C9, CYP2C19, CYP2D6 i CYP3A, što ukazuje na odsustvo mehanizma inhibicije ovih CYP enzima.

Eliminacija

Nakon primjene 14C-tigeciklina, udio od ukupne radioaktivne vrijednosti u urinu i fecesu pokazuje da se 59% doze eliminiše putem žuči/fecesa, a 33% ekskretuje urinom. Dakle, primarni put eliminacije tigeciklina je putem žuči u nepromenjenom obliku. Glukuronidacija i renalna ekskrecija tigeciklina u nepromijenjenom obliku predstavljaju sekundarni put eliminacije tigeciklina.

Ukupan klirens tigeciklina je 24 l/h, nakon intravenske infuzije. Renalni klirens prijedstavlja otprilike 13% od ukupnog klirensa. Tigeciklin pokazuje polieksponencijalnu eliminaciju iz seruma sa vrijednošću terminalnog poluvrijemena eliminacije nakon ponovljenog doziranja od 42 sata, mada postoji velika interindividualna varijabilnost.

U in vitro studijama na Caco-2 ćelijama pokazano je da tigeciklin ne inhibira ulazak digoksina u ćeliju, ukazujući da tigeciklin nije inhibitor P-glikoproteina (P-gp). Ovaj podatak iz in vitro studija u skladu je sa nedostatkom dejstva tigeciklina na klirens digoksina što je opisano u in vivo studijama interakcije ljekova (pogledati dio 4.5).

Podaci in vitro studije na ćelijskoj liniji sa povećanom eksprijesijom P-glikoproteina ukazuju da je tigeciklin supstrat P-glikoproteina. Mogući uticaj P-gp posredovanog transporta na dispoziciju tigeciklina in vivo nije poznat. Istovremena primjena sa inhibitorima P-glikoproteina (npr. ketokonazol ili ciklosporin) ili induktorima P-glikoproteina (npr. rifampicin) može uticati na farmakokinetiku tigeciklina.

Posebne populacije

Oštećenje funkcije jetre

Farmakokinetička raspoloživost tigeciklina nakon pojedinačne doze nije promenjena kod pacijenata sa blagim oštećenjem funkcije jetre. Ipak, sistemski klirens tigeciklina je smanjen za 25 % odnosno 55 %, a poluvrijeme eliminacije tigeciklina je produženo za 23% odnosno 43% kod pacijenata sa umerenim ili teškim oštećenjem funkcije jetre (Child Pugh B i C), respektivno (pogledati dio 4.2).

Oštećenje funkcije bubrega

Farmakokinetička raspoloživost pojedinačne doze tigeciklina nije promijenjena kod pacijenata sa insuficijencijom bubrega (klirens kreatinina < 30 ml/min, n = 6). Kod ozbiljnih oštećenja funkcije bubrega, vrijednost PIK je bila 30% veća u odnosu na ispitanike sa normalnom renalnom funkcijom (pogledati dio 4.2).

Stariji pacijenti

Nijesu primijećene razlike u farmakokinetici između zdravih starijih ispitanika i mlađih ispitanika (pogledati dio 4.2).

Pedijatrijska populacija

Farmakokinetika tigeciklina je ispitivana u dve studije. Prva studija je uključivala djecu uzrasta 8 - 16 godina (n = 24) koja su primila jednu dozu tigeciklina (0,5; 1 ili 2 mg/kg do maksimalne doze od 50 mg, 100 mg odnosno 150 mg) intravenski tokom 30 minuta. Druga studija je uključivala djecu uzrasta 8 do 11 godina koja su primala višestruke doze tigeciklina (0,75; 1 ili 1,25 mg/kg do maksimalne doze od 50 mg) na svakih 12 časova intravenski tokom 30 minuta. Udarna doza nije primjenjivana u ovoj studiji. Farmakokinetički parametri su predstavljeni u tabeli ispod.

Ciljna vrijednost PIK0-12h kod odraslih nakon preporučene udarne doze od 100 mg, a zatim 50 mg na svakih 12 sati je iznosila približno 2500 nanogram x h/mL.

Populaciona farmakokinetička analiza u oba ispitivanja utvrdila je da je tjelesna masa kovarijanta klirensa tigeciklina kod djece uzrasta 8 godina i starijih. Režim doziranja od 1,2 mg/kg tigeciklina svakih 12 sati (do maksimalne doze od 50 mg svakih 12 sati) za djecu uzrasta od 8 do <12 godina i od 50 mg svakih 12 sati za adolescente uzrasta od 12 do <18 godina najvjerovatnije će dovesti do izloženosti koja je uporediva sa onom koja je uočena kod odraslih koji su liječeni u skladu sa odobrenim doznim režimom.

U ovim ispitivanjima kod nekoliko djece primijećena je veća vrijednost Cmax nego kod odraslih pacijenata. Posledično, zbog toga je potrebno obratiti pažnju na brzinu infuzije tigeciklina kod djece i odraslih.

Pol

Ne postoje klinički značajne razlike u klirensu tigeciklina između muškaraca i žena. Procijenjeno je da je vrijednost PIK 20% veća kod žena nego kod muškaraca.

Rasa

Nije bilo razlika u klirensu tigeciklina kod različitih rasa ljudi.

Tjelesna težina

Klirens, klirens normalizovan prema tjelesnoj težini i vrijednost PIK nijesu se znatno razlikovali kod pacijenata sa različitom tjelesnom težinom, uključujući i one čija je tjelesna težina bila ≥ 125 kg. Vrijednost PIK je bila 24% manja kod pacijenata tjelesne težine ≥ 125 kg. Ne postoje podaci za pacijente čija je tjelesna težina 140 kg i više.

U ispitivanjima toksičnosti ponovljenog doziranja na pacovima i psima, primijećene su limfoidna deplecija/atrofija limfnih čvorova, slezine i timusa, smanjenje broja eritrocita, retikulocita, leukocita i trombocita, u kombinaciji sa smanjenjem broja ćelija koštane srži i nepovoljnim renalnim i gastrointestinalnim efektima kod primjene tigeciklina u dozama 8 i 10 puta većim od dnevne doze koja se primjenjuje kod ljudi, bazirane na vrijednostima PIK kod pacova, odnosno pasa. Ove promene su se pokazale kao reverzibilne nakon dvije nedelje doziranja.

Promjena boje kostiju, primijećena kod pacova, nije bila reverzibilna nakon dve nedelje doziranja.

Rezultati testiranja na životinjama pokazuju da tigeciklin prolazi placentu i da je nađen u tkivu fetusa.

U ispitivanjima reproduktivne toksičnosti tigeciklina primijećeni su smanjena tjelesna masa fetusa kod pacova i kunića (zajedno sa kašnjenjem u okoštavanju) i gubitak fetusa kod kunića. Tigeciklin nije bio teratogen kod pacova i kunića. Tigeciklin nije uticao na parenje i plodnost pacova koji su bili izloženi do 4,7 puta većoj dnevnoj dozi od onih koje se primjenuju kod ljudi na osnovu vrijednosti PIK. Kod ženki pacova nijesu zabilježeni efekti na jajnike i estrusni ciklus ispitivanih životinja, povezani sa aktivnom supstancom, pri izloženosti do 4,7 puta većim dnevnim dozama od onih koje se primjenuju kod ljudi na osnovu PIK.

Rezultati ispitivanja na životinjama u kojima je korišćen 14C-obeleženi tigeciklin pokazuju da se tigeciklin lako izlučuje u mlijeko kod pacova u periodu laktacije. U skladu sa ograničenom oralnom bioraspoloživošću tigeciklina, postoji malo ili uopšte nema sistemskog delovanja tigeciklina kod štenadi, kao rezultat ekspozicije kroz majčino mlijeko.

Doživotna ispitivanja na životinjama, sa ciljem procjene karcinogenog potencijala tigeciklina, nijesu izvedena, ali su kratkotrajna ispitivanja genotoksičnosti tigeciklina bila negativna.

Kod bolus intravenske primjene tigeciklina javljao se histaminski odgovor u ispitivanjima na životinjama. Ovi efekti su ispitivani u dozama 14 i 3 puta većim od dnevne doze koja se primjenjuje kod ljudi, bazirane na vrijednostima PIK-ova kod pacova, odnosno pasa.

Nijesu zabilježeni dokazi o fotosenzitivnosti kod pacova koji su primali tigeciklin.

Arginin;

Hlorovodonična kiselina (za podešavanje pH);

Azot.

Sledeće aktivne supstance ne treba primjenjivati istovremeno pomoću istog Y-infuzionog seta sa tigeciklinom: amfotericin B, amfotericin B lipidni kompleks, diazepam, esomeprazol, omeprazol i intravenske rastvore koji mogu da povećaju pH iznad 7.

Ovaj lijek se ne smije miješati sa drugim ljekovima, osim sa onima koji su navedeni u dijelu 6.6.

Dvije godine.

Hemijska i fizička stabilnost rekonstituisanog rastvora u bočici tokom upotrebe je dokazana tokom 1 sata na 25°C. Rekonstituisan i razblažen rastvor tigeciklina u kesi za infuziju ili drugom odgovarajućem kontejneru za infuziju (npr. staklena boca) treba odmah upotrijebiti.

Sa mikrobiološke tačke gledišta, ovaj lijek se mora upotrijebiti odmah nakon razblaživanja. Ukoliko se lijek ne upotrijebi odmah, vrijeme i uslovi čuvanja u toku korišćenja su odgovornost korisnika i obično ne bi smjeli da budu duži od gore navedenog vremena za hemijsku i fizičku stabilnost.

Lijek ne zahtijeva posebne uslove čuvanja.

Za uslove čuvanja nakon rekonstitucije lijeka, pogledati dio 6.3.

Unutrašnje pakovanje je bočica od bezbojnog stakla hidrolitičke otpornosti tip I, zapremine 10 ml, sa sivim hlorbutil gumenim čepom i aluminijumskim prstenom sa flip – off zatvaračem.

Spoljašnje pakovanje je složiva kartonska kutija koja sadrži 10 bočica sa praškom za rastvor za infuziju (ukupno 10 bočica, 10 x 50 mg) i Uputstvo za lijek.

Prašak treba rekonstituisati sa 5,3 ml rastvora za infuziju natrijum hlorida 9 mg/ml (0,9%), 50 mg/ml (5%) rastvora za infuziju glukoze ili laktatnim Ringerovim rastvorom za infuziju da bi se postigla koncentracija od 10 mg/ml tigeciklina. Bočicu treba pažljivo okretati u krug dok se lijek ne rastvori. Zatim, 5 ml rekonstituisanog rastvora treba odmah prebaciti u kesu za intravensku infuziju od 100 ml ili u drugi odgovarajući kontejner za infuziju (npr. staklenu bocu).

Za dozu od 100 mg, rastvore dobijene rastvaranjem praška iz dvije bočice odmah prebaciti iz bočica u kesu za intravensku infuziju od 100 ml ili drugi odgovarajući kontejner za infuziju (npr. staklenu bocu).

Napomena: bočica sadrži 6% rastvora više. Prema tome, 5 ml rekonstituisanog rastvora ekvivalentno je sa 50mg aktivne supstance. Rekonstituisan rastvor treba da bude narandžaste boje, ukoliko nije, rastvor treba odbaciti. Prije primjene, parenteralne preparate treba ispitati vizuelno, zbog mehaničkih nečistoća i promjene boje (npr. zelena ili crna).

Tigeciklin se mora primijeniti intravenski pomoću zasebnog infuzionog seta ili pomoću Y-infuzionog seta. Ukoliko se ista intravenska linija koristi za uzastopnu infuziju više aktivnih supstanci, treba je isprati prije i nakon infuzije tigeciklina ili sa 9 mg/ml (0,9%) rastvora za infuziju natrijum hlorida ili sa 50 mg/ml (5%) rastvora za infuziju glukoze. Infuzioni rastvor treba pripremiti sa infuzionim rastvorom koji je kompatibilan sa tigeciklinom i drugim lijekom (ljekovima) koji se primjenjuju kroz zajedničku i.v. liniju (pogledati dio 6.2).

Ovaj lijek je namijenjen za jednokratnu upotrebu. Svu neiskorišćenu količinu lijeka ili otpadnog materijala nakon njegove upotrebe treba ukloniti, u skladu sa važećim propisima.

Kompatibilni intravenski rastvori su: natrijum hlorid 9 mg/ml (0,9%) rastvor za infuziju, glukoza 50 mg/ml (5%) rastvor za infuziju i laktatni Ringerov rastvor za infuziju.

Kada se primjenjuje Y-infuzioni set, kompatibilnost tigecilkina razblaženog sa 0,9% rastvorom za infuziju natrijum hlorida dokazana je sa sledećim ljekovima ili rastvorima za razblaživanje: amikacin, dobutamin, dopamin hidrohlorid, gentamicin, haloperidol, laktatni Ringerov rastvor, lidokain hidrohlorid, metoklopramid, morfin, norepinefrin, piperacilin/tazobaktam (EDTA formulacija), kalijum hlorid, propofol, ranitidin hidrohlorid, teofilin i tobramicin.

Lijek Tigeciclina Normon je antibiotik iz grupe glicilciklina, koji djeluje tako što zaustavlja rast bakterija koje izazivaju infekcije.

Vaš ljekar je propisao lijek Tigeciclina Normon Vama ili Vašem djetetu ukoliko Vaše dijete ima najmanje 8 godina u terapiji nekog od sledećih tipova ozbiljnih infekcija:

• Komplikovane infekcije kože i mekih tkiva (tkivo ispod kože). Lijek Tigeciclina Normon nije indikovan za terapiju infekcije dijabetesnog stopala.
• Komplikovane infekcije trbuha.

Lijek Tigeciclina Normon treba koristiti samo kada Vaš ljekar smatra da drugi antibiotici nijesu pogodni.

Lijek Tigeciclina Normon ne smijete koristiti:

• Ukoliko ste alergični (preosjetljivi) na tigeciklin ili na bilo koju od pomoćnih supstanci ovog lijeka (navedene u dijelu 6). Ukoliko ste alergični na antibiotike iz grupe tetraciklina (npr. minociklin, doksiciklin, itd.), možete biti alergični na tigeciklin.

Upozorenja i mjere opreza

Razgovarajte sa svojim ljekarom prije nego što uzmete lijek Tigeciclina Normon:

• Ako Vam rane slabo ili sporo zarastaju.
• Ako ste imali proliv prije primjene lijeka Tigeciclina Normon. Ukoliko se kod Vas pojavi proliv za vrijeme ili nakon terapije, odmah se obratite ljekaru. Nemojte da uzimate nikakve ljekove protiv proliva bez prethodne konsultacije sa ljekarom.
• Ako imate ili ste ranije imali bilo kakva neželjena dejstva kada ste koristili antibiotike iz grupe

tetraciklina (npr. osjetljivost na sunčevu svjetlost, promjena boje zuba u razvoju, zapaljenje pankreasa, promjena određenih laboratorijskih nalaza zgrušavanja krvi).

• Ako imate, ili ste ranije imali problema sa jetrom. U zavisnosti od stanja Vaše jetre, ljekar može smanjiti dozu lijeka kako bi se izbjegla eventualna neželjena dejstva.
• Ako imate opstrukciju žućnih puteva (holestaza).
• Ako patite od poremećaja krvarenja ili uzimate ljekove protiv zgrušavanja krvi jer ovaj lijek može ometati zgrušavanje krvi

Tokom lečenja lijekom Tigeciclina Normon:

• Odmah se obratite Vašem ljekaru ukoliko se kod Vas pojave simptomi alergijske reakcije.
• Odmah se obratite Vašem ljekaru ukoliko se kod Vas javi jak bol u trbuhu, mučnina i povraćanje. Ovo mogu biti simptomi akutnog pankreatitisa (zapaljenje pankreasa koje može dovesti do jakog bola u trbuhu, mučnine i povraćanja).
• Kod određenih ozbiljnih infekcija, Vaš ljekar Vam može propisati lijek Tigeciclina Normon u kombinaciji sa drugim antibioticima.
• Vaš ljekar će Vas pažljivo pratiti zbog razvoja druge bakterijske infekcije. Ukoliko se kod Vas razvije druga bakterijska infekcija, Vaš ljekar Vam može propisati drugi antibiotik specifičan za prisutnu infekciju.
• Iako se antibiotici, uključujući i lijek Tigeciclina Normon, bore protiv određene bakterije, druge bakterije i gljivice mogu nastaviti sa rastom. Ova pojava se naziva prekomjerni rast. Vaš ljekar će Vas pažljivo pratiti zbog razvoja potencijalnih infekcija i liječiti ukoliko je neophodno.

Djeca i adolescenti

Lijek Tigeciclina Normon ne treba koristiti kod djece mlađe od 8 godina, zbog nedostatka podataka o bezbjednosti i efikasnosti lijeka kod ove grupe pacijenata i zato što može prouzrokovati trajna oštećenja zuba kao što je promjena boje zuba u razvoju.

Primjena drugih ljekova

Obavijestite Vašeg ljekara ukoliko uzimate, donedavno ste uzimali ili ćete možda uzimati bilo koje druge ljekove.

Lijek Tigeciclina Normon može uticati na rezultate testova koji daju podatke o zgrušavanju krvi. Važno je da obavijestite Vašeg ljekara ukoliko uzimate ljekove koji sprečavaju prekomjerno zgrušavanje krvi (antikoagulansi). U tom slučaju, Vaš ljekar će Vas pažljivo pratiti.

Lijek Tigeciclina Normon može ometati dejstvo kontraceptivne pilule (pilule za sprečavanje trudnoće). Razgovarajte sa Vašim ljekarom o upotrebi dodatnog vida kontracepcije dok ste na terapiji lijekom Tigeciclina Normon.

Lijek Tigeciclina Normon može povećati efekat ljekova koji se koriste za supresiju imunog sistema (poput takrolimusa ili ciklosporina). Važno je da obavijestite svog ljekara ako uzimate ove ljekove kako bi Vas mogao češće kontrolisati.

Plodnost, trudnoća i dojenje

Lijek Tigeciclina Normon može oštetiti plod. Ukoliko ste trudni ili dojite, mislite da ste trudni ili planirate trudnoću, obratite se Vašem ljekaru za savjet prije primjene ovog lijeka.

Nije poznato da li se lijek Tigeciclina Normon izlučuje u majčino mlijeko kod ljudi. Pitajte Vašeg ljekara za savjet prije nego što počnete da dojite Vašu bebu.

Uticaj lijeka na sposobnost upravljanja vozilima i rukovanje mašinama

Lijek Tigeciclina Normon može izazvati neželjeno dejstvo kao što je vrtoglavica. Ova pojava može smanjiti Vašu sposobnost upravljanja vozilom ili rukovanja mašinama.

Uvijek uzimajte ovaj lijek tačno onako kako Vam je rekao Vaš ljekar ili farmaceut. Provjerite sa ljekarom ili farmaceutom ako nijeste sigurni kako da koristite ovaj lijek.

Lijek Tigeciclina Normon će Vam dati ljekar ili medicinska sestra.

Preporučena početna doza kod odraslih je 100 mg, a zatim 50 mg na svakih 12 sati. Doza lijeka se primjenjuje intravenski (direktno u krvotok) u periodu od 30 do 60 minuta.

Preporučena doza kod djece uzrasta od 8 do <12 godina je 1,2 mg/kg na svakih 12 sati intravenski do maksimalne doze od 50 mg na svakih 12 sati.

Preporučena doza kod adolescenata uzrasta od 12 do <18 godina je 50 mg na svakih 12 sati.

Terapija obično traje od 5 do 14 dana. Vaš ljekar će odrediti dužinu trajanja terapije.

Ako ste uzeli više lijeka Tigeciclina Normon nego što je trebalo

Ako Vas zabrinjava da li ste uzeli previše lijeka Tigeciclina Normon, odmah se obratite Vašem ljekaru ili medicinskoj sestri.

Ako ste zaboravili da uzmete lijek Tigeciclina Normon

Ako Vas zabrinjava da ste možda propustili primanje doze lijeka Tigeciclina Normon, odmah se obratite Vašem ljekaru ili medicinskoj sestri.

Kao i svi ljekovi i lijek Tigeciclina Normon može izazvati neželjena dejstva, iako se ona ne moraju javiti kod svakoga.

Pseudomembranozni kolitis se može javiti prilikom upotrebe većine antibiotika, uključujući i lijek Tigeciclina Normon, koji se može manifestovati kao težak, uporan ili krvav proliv udružen sa bolom u trbuhu ili povišenom temperaturom, što može biti znak teškog zapaljenja crijeva, a može se pojaviti za vrijeme ili nakon terapije.

Veoma česta neželjena dejstva (mogu da se jave kod više od 1 na 10 pacijenata koji uzimaju lijek):

• mučnina, povraćanje, proliv.

Česta neželjena dejstva (mogu da se jave kod najviše 1 na 10 pacijenata koji uzimaju lijek):

• apsces (nakupljanje gnoja), infekcije;
• smanjena sposobnost stvaranja krvnih ugrušaka, određena u laboratorijskim analizama;
• vrtoglavica;
• iritacije vena od injekcije, uključujući bol, zapaljenje, otok i ugruške;
• bol u trbuhu, dispepsija (bol u želucu i probavne smetnje), anoreksija (gubitak apetita);
• povišene vrijednosti enzima jetre, hiperbilirubinemija (povećane vrijednosti žučnih pigmenata u krvi);
• pruritus (svrab), osip;
• slabo ili sporo zarastanje rana;
• glavobolja;
• povišene vrijednosti amilaze, enzima koji se nalazi u pljuvačnim žlezdama i pankreasu, povećana koncentracija azota koji potiče iz uree u krvi;
• zapaljenje pluća;
• male vrijednosti glukoze u krvi;
• sepsa (teške infekcije u tijelu i krvotoku)/septički šok (ozbiljno stanje organizma koje može dovesti do otkazivanja više organa i do smrti kao posledica sepse);
• reakcija na mjestu primjene injekcije (bol, crvenilo, zapaljenje);
• male vrijednosti proteina u krvi.

Povremena neželjena dejstva (mogu da se jave kod najviše 1 na 100 pacijenata koji uzimaju lijek):

• akutni pankreatitis (zapaljenje pankreasa koje može uzrokovati jak bol u trbuhu, mučninu i povraćanje);
• žutica (žuta prijebojenost kože), zapaljenje jetre;
• mala vrijednost trombocita u krvi (što može povećati sklonost ka krvarenju i nastanaku modrica/hematoma).

Rijetka neželjena dejstva (mogu da se jave kod 1 na 1000 pacijenata koji uzimaju lijek):

• male vrijednosti fibrinogena u krvi (protein koji učestvuje u zgrušavanju krvi)

Nepoznata učestalost (ne može se procijeniti na osnovu dostupnih podataka):

• anafilaktičke/anafilaktoidne reakcije (koje mogu biti blage do teške, uključujući iznenadnu, opštu alergijsku reakciju koja može dovesti do šoka opasnog po život (npr. teško disanje, pad krvnog pritiska, ubrzan puls));
• insuficijencija jetre;
• osip, koji može dovesti do teških plikova i ljuštenja kože (Stevens-Johnson-ov sindrom);

Prijavljivanje sumnji na neželjena dejstva

Ako Vam se javi bilo koje neželjeno dejstvo recite to svom ljekaru, farmaceutu ili medicinskoj sestri. Ovo uključuje i bilo koja neželjena dejstva koja nijesu navedena u ovom uputstvu. Prijavljivanjem neželjenih dejstava možete da pomognete u procjeni bezbjednosti ovog lijeka. Sumnju na neželjena dejstva možete da prijavite i Institutu za ljekove i medicinska sredstva (CInMED):

Institut za ljekove i medicinska sredstva

Odjeljenje za farmakovigilancu

Bulevar Ivana Crnojevića 64a, 81000 Podgorica

tel: +382 (0) 20 310 280

fax: +382 (0) 20 310 581

putem IS zdravstvene zaštite

QR kod za online prijavu sumnje na neželjeno dejstvo lijeka:

Lijek čuvajte van pogleda i domašaja djece.

Lijek ne zahtijeva posebne uslove čuvanja.

Ovaj lijek se ne smije upotrijebiti nakon isteka roka upotrebe navedenog na kutiji. Rok upotrebe odnosi se na poslednji dan navedenog mjeseca.

Čuvanje nakon pripreme lijeka

Hemijska i fizička stabilnost rekonstituisanog rastvora u bočici tokom upotrebe je dokazana tokom 1 sata na 25°C . Rekonstituisan i razblažen rastvor tigeciklina u kesi za infuziju ili drugom odgovarajućem kontejneru za infuziju (npr. staklena boca) treba odmah upotrijebiti.

Sa mikrobiološke tačke gledišta, ovaj lijek se mora upotrijebiti odmah nakon razblaživanja. Ukoliko se lijek ne upotrijebi odmah, vrijeme i uslovi čuvanja u toku korišćenja su odgovornost korisnika i obično ne bi smjeli da budu duži od gore navedenog vremena za hemijsku i fizičku stabilnost.

Rastvor lijeka treba da bude narandžaste boje nakon rastvaranja; ako nije, treba ga odbaciti.

Ljekove ne treba bacati u kanalizaciju, niti kućni otpad. Ove mjere pomažu očuvanju životne sredine.

Neupotrijebljeni lijek se uništava u skladu sa važećim propisima.

Šta sadrži lijek Tigeciclina Normon

Aktivna supstanca je tigeciklin.

Jedna bočica sadrži 50 mg tigeciklina.

Pomoćne supstance su: Arginin,

Hlorovodonična kiselina (za podešavanje pH),

Azot.

Kako izgleda lijek Tigeciclina Normon i sadržaj pakovanja

Lijek Tigeciclina Normon je dostupan u bočicama kao prašak za rastvor za infuziju i izgleda kao prašak narandžaste boje, prije nego što se rastvori. Ove bočice su distribuirane bolnicama u pakovanju od deset komada. Prašak treba rekonstituisati u bočici sa malom količinom rastvora. Bočicu treba nježno okretati u krug dok se lijek ne rastvori. Rastvor lijeka se mora odmah izvući iz bočice i prebaciti u infuzione kese od 100 ml ili drugi odgovarajući infuzioni kontejner u bolnici.

Unutrašnje pakovanje je bočica od bezbojnog stakla hidrolitičke otpornosti tip I, zapremine 10 ml, sa sivim hlorbutil gumenim čepom i aluminijumskim prstenom sa flip – off zatvaračem.

Spoljašnje pakovanje je složiva kartonska kutija koja sadrži 10 bočica sa praškom za rastvor za infuziju

(ukupno 10 bočica, 10 x 50 mg) i Uputstvo za lijek.

Nosilac dozvole i proizvođač

Nosilac dozvole:

Društvo za trgovinu, promet i usluge “Pontera Pharma Solutions” doo Podgorica

Cijevna bb, Podgorica, Crna Gora

Proizvođač:

Laboratorios Normon, S.A.

Ronda de Valdecarrizo, 6, Tres Cantos, 28760 Madrid, Španija

Režim izdavanja lijeka:

Lijek se izdaje samo na ljekarski recept.

Broj i datum dozvole:

2030/24/5206 – 6359 od 10.10.2024. godine

Ovo uputstvo je poslednji put odobreno:

Oktobar, 2024. godine

------------------------------------------------------------------------------------------------

SLEDEĆE INFORMACIJE NAMIJENJENE SU ISKLJUČIVO ZDRAVSTVENIM STRUČNJACIMA:

Uputstvo za upotrebu i rukovanje (vidjeti takođe dio 3. Kako se upotrebljava lijek Tigeciclina Normon u ovom uputstvu)

Prašak treba rekonstituisati sa 5,3 ml rastvora za infuziju natrijum hlorida 9 mg/ml (0,9%), 50 mg/ml (5%) rastvora za infuziju glukoze ili laktatnim Ringerovim rastvorom za infuziju da bi se postigla koncentracija od 10 mg/ml tigeciklina. Bočicu treba pažljivo okretati u krug dok se lijek ne rastvori. Zatim, 5 ml rekonstituisanog rastvora treba odmah prebaciti u kesu za intravensku infuziju od 100 ml ili u drugi odgovarajući kontejner za infuziju (npr. staklenu bocu).

Za dozu od 100 mg, rastvore dobijene rastvaranjem praška iz dvije bočice odmah prebaciti iz bočica u kesu za intravensku infuziju od 100 ml ili drugi odgovarajući kontejner za infuziju (npr. staklenu bocu).

Napomena: bočica sadrži 6% rastvora više. Prema tome, 5 ml rekonstituisanog rastvora ekvivalentno je sa 50 mg aktivne supstance. Rekonstituisan rastvor treba da bude narandžaste boje, ukoliko nije, rastvor treba odbaciti. Prije primjene, parenteralne preparate treba ispitati vizuelno, zbog mehaničkih nečistoća i promjene boje (npr. zelena ili crna).

Tigeciklin treba primijeniti intravenski pomoću zasebnog infuzionog seta ili pomoću Y-infuzionog seta.

Ukoliko se ista intravenska linija koristi za uzastopnu infuziju više aktivnih supstanci, treba je isprati prije i nakon infuzije tigeciklina ili sa 9 mg/ml (0,9%) rastvora za infuziju natrijum hlorida ili sa 50mg/ml (5%) rastvora za infuziju glukoze. Infuzioni rastvor treba pripremiti sa infuzionim rastvorom koji je kompatibilan sa tigeciklinom i drugim lijekom (ljekovima) koji se primjenjuju kroz zajedničku i.v. liniju.

Kompatibilni intravenski rastvori su: natrijum hlorid 9 mg/ml (0,9%) rastvor za infuziju, glukoza 50mg/ml (5%) rastvor za infuziju i laktatni Ringerov rastvor za infuziju.

Kada se primjenjuje Y-infuzioni set, kompatibilnost tigecilkina razblaženog sa 0,9% rastvorom za infuziju natrijum hlorida dokazana je sa sledećim ljekovima ili rastvorima za razblaživanje: amikacin, dobutamin, dopamin hidrohlorid, gentamicin, haloperidol, laktatni Ringerov rastvor, lidokain hidrohlorid, metoklopramid, morfin, norepinefrin, piperacilin/tazobaktam (EDTA formulacija), kalijum hlorid, propofol, ranitidin hidrohlorid, teofilin i tobramicin.

Tigeciclina Normon se ne smije miješati s drugim ljekovima za koje ne postoje podaci o kompatibilnosti.

Nakon pripreme za primjenu i rastvaranje u kesi ili drugom prikladnom kontejneru za infuziju (npr. staklenoj boci), tigeciklin treba odmah primijeniti.

Ovaj lijek je namijenjen za jednokratnu upotrebu. Svu neiskorišćenu količinu lijeka ili otpadnog materijala nakon njegove upotrebe treba ukloniti, u skladu sa važećim propisima.